Í síðustu viku sótti ég tvo ólíka viðburði um gervigreind, lærði margt um hagnýtingu hennar og viðhorf íslenskra stjórnenda. Ég átti frjó samtöl við klára leiðtoga og þar sem við ræddum breytt hlutverk fólks í samspili við tæknina.
Það fer ekki framhjá neinum hvað gervigreindin hefur þróast hratt síðustu vikur og mánuði. Nýju líkönin skrifa kóða sem aldrei fyrr, hanna myndir, framleiða markaðsefni, tala jafnvel við viðskiptavinina þína og greina flókin gagnasöfn svo eitthvað sé nefnt. Það sem tók daga tekur nú mínútur.
Hún gaf þér tíma. En hvað ætlar þú að gera við hann? Með þessum tíma skapast svigrúm til að tvíefla sóknina þar sem þú hefur náð árangri og byggja upp enn fleiri ný vaxtartækifæri.
Vandinn er sá að tími án stefnu er ekki mikils virði. Það er stöðugt hægt að fylla daginn með “busy work”.
Ég trúi því að gervigreindin sé að breyta því hvað er takmörkuð auðlind í fyrirtækjum. Áður þurfti fleiri hendur til að vinna verkin, framleiða efni, hugbúnað, bókanir og skjöl. Nú er eitthvað annað dýrmætast:
Ef þessa þætti vantar er ómögulegt að biðja um réttu hlutina, að skapa hugmyndir, markaðsefni og vörur sem hitta í mark og nýta tímann sem skapast til að sækja sér ávinning með því að tvíefla sóknina þar sem gengur vel og sækja ný tækifæri þar sem þau finnast.
Þá er tæknin í mesta lagi komin til þess að hjálpa fólki að gera meira af röngum hlutum hraðar. Eða spila meira golf, fyrir þá sem það kjósa.
Ég er sannfærð um að hæfnin sem vönduð nýsköpun og markaðssetning byggir á, sé mikilvægari en nokkru sinni fyrr. Að kafa djúpt í þarfir viðskiptavina, skilja notandann og vandann og kunna að miðla réttu lausninni svo úr verði viðskipti. Ef þetta vantar, er ómögulegt að skrifa skipanir að viti eða skapa virði úr afrakstrinum.
Ég er viss um að fleiri flytjist yfir í strategískari hlutverk, fái þjálfun og þróist frá því að vera “hendur á lyklaborði” eins og einhver kallaði það. Fleiri þurfa að geta mótað og svarað:
Gervigreindin getur hjálpað okkur að byggja nánast hvað sem er. En hún á erfiðara með að segja okkur hvað við eigum að byggja og hvernig við höfum áhrif á hegðun kaupandans.
Þegar tæknin gerir næstum allt mögulegt, verður skýr sýn, forgangsröðun og skipanir mikilvægasta stjórnendahæfnin.
Stærsta samkeppnisforskotið verður ekki hverjir nota gervigreind mest. Heldur hverjir skilja best: vandamálið, viðskiptavininn og hvar á að leggja meginþungann.
Hvaða frú var þetta eiginlega í Hamborg? Er frú í Kísildal? Það er allavega ljóst að gervigreindin getur gefið okkur tíma. Hvað ætlar þú að gera við hann?