Þú situr á fundi. Þú hefur farið yfir þetta áður. Oftar en einu sinni.
Samt spyr einhver spurninga sem þú svaraðir í síðustu viku. Eða enn verra, enginn spyr né bregst við á nokkurn hátt.
Þá kemur þessi hugsun sem margir leiðtogar þekkja:
„Ég skil þetta ekki. Af hverju bregðast þau ekki við?
Ég er búin(n) að segja þetta svo oft."
Þetta er algeng áskorun hjá leiðtogum sem leiða umbreytingu. (Játning, ég er ein þeirra).
Leiðtogar vinna oft fram í tímann og horfa á stóru myndina. Þeir lifa í veruleika sem er ekki enn orðinn að veruleika fyrir aðra.
Á sama tíma er starfsfólk önnum kafið í daglegum verkefnum, með sín eigin forgangsmál og annað samhengi. Þess vegna lenda skilaboðin ekki.
Vandamálið er sjaldan að leiðtoginn sé beint óskýr. Heldur að skilaboðin eru ekki að mæta fólkinu á þeirra eigin forsendum.
Ef tenginginguna vantar, fara skilaboðin inn um annað eyrað og út um hitt, sama hversu oft þau eru endurtekin.
Í flestum tilfellum er vandinn ekki beint hvað að sagt, heldur að skilaboðin eru ekki sett fram þannig að þau skapi virði fyrir viðmælendann og virka hlustun.
Fólk:
Þannig að það gerir… ekkert.
Við eigum til að ofmeta eigin skýrleika. Og vanmeta þörfina á samhengi.
Við hugsum að við höfum sagt þetta skýrt. Við sendum skilaboðin. En spurningin sem skiptir máli er: Voru þau móttekin hjá þeim sem áttu að bregðast við?
Ef skilaboðin:
þá er eðlilegt að viðbrögðin séu lítil eða engin.
Áður en þú ferð í næstu kynningu eða starfsmannafund, svaraðu þessum þremur spurningum:
Ef þetta er ekki skýrt hjá þér, verður það ekki skýrt hjá þeim.
Áhrifaríkar kynningar snúast ekki bara um að koma upplýsingum frá sér, heldur um að byggja skilaboðin þannig að móttakandinn taki við þeim.
Sterkustu umbreytingaleiðtogarnir eru í raun þrusu sölumenn, sem geta selt hugmyndir, stefnu og sýn þannig að hópurinn kaupi það. Ekki vegna þess að þau séu hlýðin heldur vegna þess að þau skilja og trúa því.
Sterkar, sannfærandi kynningar:
Þetta er það sem færir þig frá því að segja eitthvað yfir í að fá fólk til að bregðast við.